Vakantie - de eerste dagen

20 juni 2015 - Wel wat last van jetlag hoor! Het tijdsverschil is 9 uur, en we waren nog wat slaap tegoed van de vlucht hiernaartoe. We vertrokken op dinsdag, kwamen woensdag aan, en gingen woensdag op tijd naar bed. Dus is het pas donderdagochtend voor we ons überhaupt "fris" voelen. Verder niet getreurd, we zijn er, er stond een geweldig ontvangstcomité op Schiphol en we kunnen iedereen weer spreken en knuffelen!

Op donderdag gaan we een rondje door Medemblik, even herinneringen ophalen. We eten haring, bezoeken het kasteel Radboud waar we 16 jaar geleden getrouwd zijn, eten op het terras bij de haven een broodje, en pakken nog even een bezoek aan vrienden mee. 's Avonds bij familie op bezoek, en toen was het inmiddels ruim bedtijd. Dus op de weg terug naar huis lagen er meteen twee jongetjes te slapen op de achterbank. Het duurt een paar dagen om in het ritme te komen, dat weten we.


Vrijdag gaan we naar Hoorn en bezoeken het schip de Halve Maan. We lopen een rondje over de winkelstraten, en wat je merkt is dat we foto's nemen van dingen waar we nooit eerder naar keken. Het voelt anders nu, we zijn deze keer op vakantie en kijken met andere ogen naar gebouwen die vanzelfsprekend waren toen je er woonde. Cisco ziet vooral de verschillen tussen Canada en hier. Zoals het aantal fietsers en de smalle steegjes, of dat alles van steen is in plaats van hout. Leuke leeftijd om dat mee te maken lijkt mij. Buck heeft niet zo veel praatjes, het is vast wat onwennig voor hem, want in plaats van het nieuwsgierige mannetje dat 'ie meestal is, kijkt hij nu schuchter de kat uit de boom. Al die vreemde mensen ook die wij steeds familie en vrienden noemen. Gelukkig heeft hij zijn tablet bij zich, dat hem een beetje houvast geeft als het hem teveel wordt in deze voor hem nieuwe wereld. Wat 'ie wel leuk vindt, is dat je broodjes worst kan kopen. We hadden die al wel eens opgestuurd gekregen, maar nu kwam hij vers van de Hema. "Lekker hoor", zegt onze kleine Obelix met een glimlach!

Voordat we naar huis rijden, bezoeken we nog familie in Schellinkhout. Die staan perplex als we voor de deur staan, want het was ook een spontane actie om te kijken of ze thuis waren. We vallen met onze neus in de boter, want vanavond vieren ze vaderdag met z'n allen, en voor we het weten zitten we met 18 mensen (oom, tante, neven, nicht en hun hele aanhang) te barbecueën. Wat een heerlijke avond en wat is het fijn om mensen weer in levende lijve te zien!