Eerst met het vliegtuig van Kelowna naar Edmonton, nou dat was heftig! Zo heftig dat zowel Buck en Cisco allebei een spuugzak bij zich hielden, en Buck hem ook heeft gevuld. Gelukkig duurde die vlucht maar een uur, en toen zaten we op het vrij nieuwe vliegveld van Edmonton. Daar was het een makkie om de volgende vlucht te vinden, en we hadden tijd om even wat te eten en te ontspannen.



Het inchecken voor de vlucht naar Amsterdam verliep wel problematisch. Het stoelenreserveringssysteem (leuk scrabble woord) was al 2 dagen van slag, dus ging het traag en vertrokken we met enige vertraging. Gelukkig had de piloot daar een oplossing voor. Meer brandstof meenemen, en sneller vliegen. Goed idee! Het plan werkte en we kwamen evengoed op tijd in Amsterdam aan (topsnelheid liep op tot 1022 km/hr). De jongens wisten zich tijdens de vlucht goed te vermaken, en konden zelfs spelletjes tegen elkaar spelen. Wel jammer dat er ook 7 babies meereisden. Hoe goed de ouders hun best ook deden, die bleven natuurlijk niet stil tijdens de vlucht.




In Amsterdam liepen onze koffers het eerst van de band, en na een laatste controle stond er een groep van 12 blije mensen te wachten om ons te omarmen. Sommige hadden we al in Canada gezien, maar een aantal familie en vrienden zagen we 6 jaar voor het laatst! Veel emoties dus en veel blije gezichten.
Op ons uiteindelijke logeeradres de kadootjes tevoorschijn gehaald, en wat lekkere Nederlandse dingen gegeten. Mmmhhh...dat was lang geleden, maar het proefte nog precies hetzelfde! Uiteindelijk, na een totale reistijd van zo'n 26 uur, in een diepe slaap gevallen en uiteraard midden in de nacht wakker vanwege de jetlag.
Home
Home