Home
HomeDe rest van het gezin had stiekem een plannetje gemaakt, en tegen Ramona gezegd dat ze alleen voor ontbijt hoefde te zorgen. Op vrijdagmiddag allemaal rond 13.00 uur uit school en werk vertrokken (dat kan hier gelukkig zonder problemen), en toen hup – op weg. Maar de eerste stop was al in Peachland – lol. Eerst even de sushi ophalen die ik vantevoren had besteld. Hahaha! De eerste verrassing was een feit.
Via een toeristische route reden we verder naar Osoyoos, dat ongeveer 2 uur hier vandaan ligt. Onderweg kwamen we langs een hoop wijngaarden met mooie vergezichten en ook nog langs een stukje Canadese historie in de vorm van een paar honderdjaar oude gebouwen.
De camping was makkelijk te vinden, en we kregen een plekkie langs het water zonder buren. Het was ondertussen nog steeds heerlijk warm weer, en met de stoelen uitgeklapt genoten we van een wijntje en de steeds mooier wordende zonsondergang. Wat een superplek! En toen we hoorden dat de pizza die ik voor de mannen had besteld zelfs aan de camperdeur zou worden afgeleverd voelden we ons de koning te rijk.
Helaas, helaas, het begon 's nachts te waaien. En de wind was serieus hard genoeg dat we naar buiten moesten om het een en ander vast te zetten, in te klappen en op te ruimen. Goede les voor de volgende keer om dit te doen voordat je gaat slapen, niet om 12 uur 's nachts....De ochtend was er al weer snel, en de wind was er ook nog steeds, maar het was wel weer erg mooi weer. Rustig ontbeten, verder nog niets gevierd, en rond 10 uur richting een cultureel museum gelopen van de oorspronkelijke Indianen die hier woonden. Na ongeveer anderhalf uur stond de tweede verrassing op de planning, dus ondanks dat Ramona nog wel even verder wilde kijken, liepen we richting het restaurant. En het was ook al bijna middag, dus logica zei dat we gingen lunchen. Hoe groot was de verrassing toen bleek dat we een afspraak bij de schoonheidssalon hadden gemaakt, in plaats van bij het restaurant wat ernaast lag. Hahaha! Die blik in haar ogen. Heerlijk!
De dames van de salon namen haar mee en wij hadden 2 uur de tijd om de volgende verrassing voor te bereiden. Eerst terug naar het cultureel museum om wat sieraden te kopen die Ramona mooi vond, en toen met de camper naar de plaatselijke warme bakker gereden voor gebak. Oh, oh, een onplezierige verrassing. De bakker had nog maar 2 gebakjes en was verder uitverkocht. Maar het was nog maar half 1! Tsja, dat gebeurt wel vaker. Oke, dan op naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Dat was niet ver rijden, en daar waren gelukkig nog genoeg lekkere broodjes en taartjes. Weer terug naar de camping, maar daar bleek de wind de spelbreker te zijn. We wilden de camper versieren en de tafel feestelijk dekken, maar met die wind en dat zand zou je gezandstraald worden. Mmmmm, we gaan op een andere plek staan! En de camper parkeer ik gewoon dwars op de wind! Cisco naar de receptie gestuurd om te vertellen dat we ergens anders stonden, en snel met Buck de boel versierd, tafel gedekt en lekkers uitgeserveerd. Ondertussen waren er ook twee vrienden bij gekomen. Zij wonen vlak bij de camping en ik had gevraagd of ze onderdeel van de verrassing wilden zijn. Voor de zekerheid hadden ze nog wat extra alcohol meegenomen – lol. Cisco was ondertussen Ramona gaan ophalen en wederom was de blik in haar ogen onbetaalbaar. De derde verrassing was geslaagd!
Het werd een lange middag, en tegen de tijd dat Jim en Shelley eindelijk naar huis gingen, hadden wij nog genoeg tijd voor een heerlijke bbq. Het vlees hadden we op vrijdag al bij de slager gehaald, en daar genieten we allemaal van. Logischerwijs werd dit geen late avond. Iedereen was radje af, en rond 10en ging het licht moe maar voldaan uit.
Zondagochtend wederom rustig ontbeten en daarna via een andere toeristische route op huis aan. Gaaf om te zien dat er op de bergen nog sneeuw ligt, terwijl het lager allang warmer weer is. Tegen de middag gestopt op één van de vele picknickplekken langs de weg, en het restant van de lekkere broodjes en taartjes opgegeten. Nog even de stoelen uitgeklapt om in de zon te kunnen uitbuiken, en tot slot met een heel blij en voldaan gevoel weer op ons eigen pad geparkeerd. Wat een fantastisch weekend! Gefeliciteerd lieve Ramona.
