Eerste campertrip

02 april 2016 - Het droog kamperen verliep steeds beter, en langzamerhand hadden we alle spullen die we nog nodig hadden voor de camper wel verzameld. We zijn er klaar voor! Dus op naar het verzekeringskantoor om een verzekering en een kentekenplaat te regelen. Wat een blij moment, en wat een genot om nu eindelijk het nummerbord erop te kunnen bevestigen. Jippie!

Nou, daar stond 'ie dan. Eigenlijk zouden we wachten tot het tweede weekend van April voor onze eerste trip. Maar ja, je snapt het zeker wel. Mam, jongens, inpakken! Op vrijdagavond sliepen we nog op ons eigen pad, maar op zaterdagmiddag vertrokken richting een camping hier 20 minuten vandaan. Verder hoeft ook niet, je zit hier toch al in een vakantiegebied. Het ging ons er vooral om om even weg van huis te testen, en dan kijken of je echt niets vergeten bent.

Camper parkeren, luifel uit, fikkie steken, biertje erbij, en de kids die vermaakten zich al met de andere kinderen op de camping. Toch wel uniek zo'n camper. Je zet het ding neer en je bent klaar. Zo anders was het toen we nog met de tent kampeerden. Dat was gewoon werken. Dat werd wel bevestigd door de mensen die naast ons stonden, en wel met de tent waren. Zucht. Zijn we dan toch luxedieren geworden.

Zondagochtend kwam veel te snel en om 11 uur moesten we vertrekken. Even snel een shirt aan en dan ontspannen uit de camper stappen. En wat blijkt – het was 's nachts vast koud geweest want de mensen in de tent naast ons hadden dikke jassen aan en mutsen op. Tsja, ook dat konden we ons nog herinneren. Ramona ging meteen de oven uitproberen, dus geloof het of niet, maar wij genoten van een heerlijk ontbijt met vers afbakbrood, croissantjes, en een heerlijk bakkie koffie. Heet dit nog steeds kamperen? Nog even een rondje over de camping voor wat foto's en dan de boel maar weer inpakken.

Alles ingepakt en het was 11 uur. Gaan we al naar huis? Mmmm, nee. Wat gaan we doen dan? Oh wacht, we wilden nog wat vrienden in Oliver bezoeken. Da's ongeveer een uurtje hier vandaan. Even contact met ze opgenomen, en ja hoor, we zijn welkom. Op naar het zuiden, en daar een groot deel van de middag op bezoek geweest. Nu dan toch maar op weg naar huis. En terwijl we Peachland binnen rijden, krijg ik een idee. Zullen we gewoon op Beach Avenue gaan staan? Iets wat we al heel veel andere mensen hebben zien doen, en het is nog geen 5 minuten bij ons huis vandaan. Ach ja, waarom niet. Lachen man.

Het was niet zo heel zonnig meer, maar het idee dat we ontspannen aanzaten met happies en drankies erbij was toch wel ontzettend grappig. En toen, toen was het mooi geweest en gingen we met een glimlach op huis aan.