Home
HomeSinds halverwege oktober is de herfst duidelijk begonnen, met schitterende kleuren in de bomen en heel, heel veel bladeren op de grond. Zorgt wel voor kunstzinnige plaatjes! En de eerste sneeuw is ook al gevallen - en helaas ook al weer gesmolten... Overduidelijk een andere winter dan in Manitoba, want de sneeuw is hier heel "vochtig", en daar heel "droog". Dus kun je nu wel een sneeuwpop bouwen en sneeuwballen gooien, terwijl dat in Manitoba niet lukte. Met als nadeel dan weer dat de weg gladder is en de grond veel natter en viezer. You can't have it all, denk ik dan maar. Het ziet er in ieder geval naar uit, dat we de sneeuwschep niet 6 maanden lang naast de voordeur hoeven te laten staan.
Op 31 oktober was het Halloween en voor zover iemand nog geen foto's op Facebook heeft gezien, hier zijn ze. De mannen vonden het reuze spannend en het was ontzettend leuk om te zien hoeveel kinderen en ouders zich verkleden en hoeveel huizen er speciaal versierd waren. En de hoeveelheid snoep, ik denk dat ze daar wel een paar maanden mee vooruit kunnen...
Nu we het toch over Facebook hadden: misschien is dat wel deels de oorzaak dat we niet zo veel berichten meer op het weblog plaatsen. Facebook neemt langzamerhand een beetje de nieuwswaarde van het weblog over, ondanks dat we hier op het weblog veel uitgebreidere berichten schrijven en ook meer foto's plaatsen. We moeten maar een gulden middenweg zien te vinden tussen alle manieren die er tegenwoordig zijn om in contact te blijven. Twitter gebruiken we in ieder geval niet meer. Misschien kun je je herinneren dat het in de rechterkolom stond, vaak om het "laatste nieuws" te plaatsen, maar we hebben dit verwijderd. You can't have it all, denk ik dan maar.
Op 11 november was het hier Remembrance Day, zeg maar onze 4 mei herdenking, maar dan in Canada. Voor de uitleg: op 11 november om 11.11 was de Eerste Wereldoorlog afgelopen. Een datum die sindsdien in Canada verbonden is met het herdenken van alle gestorven militairen, ongeacht welke oorlog ze in gevochten hebben. Op school werd hier ook aandacht aan besteed met een speciale herdenking en Buck die met zijn klas een lied ging zingen. Maar het enige wat er aan dit programma nog ontbrak, was een echte veteraan om een praatje te houden over vrede.
Tsja, of ik dat dan misschien wilde doen. Ik moest er even over nadenken, maar vond het gezien mijn ervaringen toch wel een mooie kans om hier over te vertellen. Het werd een mooie bijeenkomst met zang, muziek, gedichten en mijn speech van 10 minuten. Door de vele bedankjes en complimenten die ik achteraf kreeg, ben ik nog blijer dat ik het gedaan heb.
Als bedankje voor mijn speech, kregen we van de school 4 kaarten voor een wedstrijd van het plaatselijke hockeyteam. Hetzelfde als de Brandon Wheat Kings in Manitoba, maar hier heten ze dan de Kelowna Rockets. Toen we ooit in Brandon naar zo'n wedstrijd gingen, vonden de kids er niets aan. Hoe anders 1 jaar later! Nu zaten ze op het puntje van de stoel en konden ze er geen genoeg van krijgen als het team scoorde of als de spelers tegen de zijschotten gebeukt werden. Aan het einde van de derde periode waren ze wel blij dat we naar huis gingen, maar het was dan ook al dik bedtijd. En de thuisploeg won met 7-1. Leuke avond!
Nu zijn we langzamerhand de Kerstspullen tevoorschijn aan het halen. Ja, ja, tuurlijk weten we dat het eerst nog Sinterklaas moet worden. Maar dat is in Nederland en we hadden al eerder besloten dat we geen Sinterklaas meer zouden vieren. Dus, pech voor de traditie, maar beter en makkelijker voor hier.
En verder - ja, de kids doen het prima op school, Ramona "volunteert" zich helemaal te pletter op school en heeft daar ontzettend veel plezier in, en ik werk lekker verder met het oog op de toekomst. Voor de rest "gien nieuws".