Bezoek aan de optometrist

3 juli 2012 – Voor Buck een jaarlijks terugkerend iets, het bezoek aan de oogarts (optometrist). Maar deze keer moest Cisco ook mee voor controle. De grootste reden: de chemotherapie die Cisco heeft gehad, heeft als bijwerking dat zijn gezichtsvermogen op latere leeftijd slechter zou kunnen worden. Dus is het verstandig om in de komende jaren ook zijn ogen regelmatig na te laten kijken, zeker nu hij groter begint te worden.

Het was even shoppen naar een goede optometrist – één die niet alleen goed is in zijn vak, maar die ook nog eens goed met kinderen om kan gaan. Niet geheel onbelangrijk! Vanochtend die kant op gegaan, toch wel met enige spanning voor Cisco want ja, hoe en wat gaan ze allemaal doen. Buck niet – die ging fluitend heen, want hij vind al die spelletjes bij de ogendokter altijd erg leuk. Gelukkig maar.

Eerst even alle medische gegevens overgedragen en daarna kon de dokter aan de slag. Gek genoeg waren zijn eerste woorden:”Ik kan een heel klein beetje Nederlands praten”, want wat blijkt, hij is getrouwd met een Nederlandse vrouw en ze hebben 4 jaar in Utrecht gewoond, waar ook hun oudste twee zoons geboren zijn! Dat verzin je toch niet.

Eerst werden er speciale foto’s van Cisco zijn ogen gemaakt, waarmee ze ook de achterkant van het oog kunnen bekijken. Daarna moest hij letters lezen, wat wonderlijk goed ging. Zal hij nu ook beter kunnen luisteren? Oh nee – dat heeft hier niks mee te maken. Vervolgens kreeg ‘ie druppels in zijn ogen om zijn pupil te vergroten en zo kon de dokter het oog beter inspecteren. Cisco zag inmiddels een beetje wazig en mocht op een stoel gaan zitten omdat Buck aan de beurt was. Die sprong vol vertrouwen op de stoel:”Kom maar op”. Waarna de dokter vertelde dat hij eigenlijk verbaasd was om te zien hoe Buck met zijn bril om gaat, hoe goed zijn ogen samenwerken en hoe goed hij aan alle onderzoeken meewerkte.

Buck zijn ogen zijn op hetzelfde niveau gebleven. De dokter legde uit dat een oog vaak weer lui wordt als ze stoppen met afplakken. Maar bij Buck werken zijn ogen wonderwel nog heel goed samen. Heel mooi, zo komen we volgend jaar weer bloid terug.

Daarna Cisco nog even voor het vervolg van de ooginspectie, wat hij stoer helemaal alleen deed! De dokter was blij verrast met zijn goede ogen, zeker na alles wat hij heeft mee gemaakt. Wel raadde hij aan om ieder jaar op controle te komen, zeker nu de pubertijd is begonnen.

Bij het afscheid kregen we tot slot te horen dat het twee hele bijzondere kinderen zijn, die heel beleefd en goed opgevoed waren! Kijk, dat compliment steken we mooi in onze zak. Als beloning voor hun goede gedrag en de mooie resultaten, zijn we naar de winkel doorgelopen waar ze een klein kadootje mochten uitkiezen.