Home
HomeHier gaan we dan:
Voorbereiding
Nadat we de knop hadden doorgehakt om te vertrekken, was Ramona als de wiedeweerga aan het inpakken geslagen. Hierdoor hadden we een goede voorsprong op alles, toen we vorige week woensdag het huurvrachtwagentje gingen ophalen. Ik had uitgerekend dat alles er in zou kunnen passen, maar hij was wel errug klein. Gelukkig hadden we hulp van een stel vrienden die al vaker verhuisd waren, anders had het er echt nooit ingepast. Thanks!
Na een nachtje op luchtbedden geslapen te hebben, vertrokken we donderdag ochtend richting het westen. Ik met Cisco in de vrachtwagen en Ramona en Buck in de volgwagen. We hadden 1721 kilometer voor de boeg en drie dagen de tijd om er te komen. Navigatiesysteem voor de route was niet nodig - je neemt de Highway 1 vanuit Brandon Manitoba, rijdt die gewoon helemaal af en komt dan automatisch bij afslag Kelowna terecht. Geen moeilijk, moeilijk – gewoon “immer gerade aus”.
De eerste 600 kilometer verliepen prima en onze planning om te overnachten in Swift Current, Saskatchewan hadden we prima gehaald. Goedkoop motel gevonden waar ook de hond terecht kon en de volgende dag na het nuttigen van het zelf meegenomen ontbijt gingen we weer op pad.
De volgende 600 kilometer door Saskatchewan en Alberta waren winderig – niet door het zelfgemaakte ontbijt - qua weersomstandigheden bedoel ik dan. Als gevolg waren we urenlang aan het tegensturen in een vrachtwagentje dat nog het meeste lijkt op een Rubik’s kubus op wielen en met een gangetje dat gemiddeld 10 kilometer lager lag dan de maximaal toegestane snelheid van 110.
Nog net voor de avondspits reden we door Calgary heen en waar het tot nu toe relatief vlak was gebleven, doemden nu de Rocky Mountains voor ons op en werd het terrein merkbaar bergachtiger. Voor het vallen van de avond bereikten we Banff, onze tweede geplande overnachting en ondanks dat de hond in dit motel niet was toegestaan, hadden we haar - toen het eenmaal donker was - alsnog de kamer binnen gesmokkeld, omdat het ‘s nachts 11 graden zou gaan vriezen.
Op plek van bestemming
Met open mond de omgeving bewonderend tijdens de laatste kilometers naar Kelowna en daarna met de navigatie in de hand ons nieuwe onderkomen gevonden. Even kennis gemaakt met de verhuurder – een superaardig gezin (onze kids waren meteen met hun kids aan het spelen), en wij als een bezetene uitladen zodat we net voor donker klaar waren en heerlijk in ons eigen bedje konden “crashen”.
De drie dagen daarna werden gekenmerkt door chaos. Je hebt veel spullen, weinig ruimte dus moet je er met enorm veel IKEA logica toch iets gezelligs van zien te maken. Met soms ontzettend leuke, lieve momenten, maar ook met momenten dat je maar ternauwernood aan een paniekaanval ontsnapt, heeft alles nu een plekje gekregen en zullen we het de komende tijd met deze ruimte moeten doen.
Nu komt de volgende grootste opgave en de reden waarom we dit hele avontuur uberhaupt ondernomen hebben – het vinden van een geschikte baan.
- zie fotoalbum voor meer foto's -