Brouwerij Ramona

18 mei 2010 - In Nederland haal je een biertje en een wijntje gewoon even bij de supermarkt. Net zo handig als je toch boodschappen aan het doen bent. In Manitoba wordt de verkoop van drank door de (provinciale) overheid gereguleerd, waardoor de drank erg duur is en alleen in bepaalde winkels te verkrijgen. Dus ga je naar speciale drankwinkels die daar een vergunning voor hebben. Bij ons in Rivers is dat de drogist, ook goed, doet u er gelijk maar wat aspirines bij.

De goedkoopste rosé kost al snel 7 euro en een half kratje bier kost zo’n 18 euro. Dus als je al ooit van de drank af wilde, dan zou dat zeker een reden kunnen zijn. Maar het kan ook anders (lees: goedkoper). Hier en daar wat rond gevraagd bij andere Nederlanders en wat blijkt: je kunt je eigen wijn maken. Even nagevraagd wat je daar precies voor nodig hebt en daarna goed geïnformeerd naar Wine Sense, de winkel waar je dit kan kopen.

Daar als eerste een starterskit aangeschaft: hier zit een zak ongefermenteerde wijn in, alle spullen die je nodig hebt voor het fermentatieproces en een doos met lege wijnflessen voor als het klaar is. Hé, ze hebben ook pakketten om zelf bier te maken, mmh, dat lijkt me ook een heerlijke uitdaging, zeker met de zomer in aantocht. En omdat we niemand kennen die zelf bier maakt, wordt de uitdaging nog leuker. Vooruit dan, ook een bierpakket mee en een opslagvat extra waar het bier in moet gisten. Zo’n opslagvat heet een “carboy”: een grote plastic fles waar de wijn of bier lange tijd in moet zitten om te rijpen. We zijn er klaar voor en we hebben er zin in.

Eerst keurig de DVD bekeken met instructies voor we aan de slag gaan en toch maar even de hulp gevraagd van Ingrid, een immigrante die al heel wat ervaring heeft met wijn maken. Daarna aan de slag met de eerste fase. Ik vertel zoals ik het zou doen, Ingrid vult aan met de nodige aanwijzingen en heel erg trots staat daar 1 ½ uur later een emmer vol met rotzooi van wat de eerste fase van het wijnproces moet voorstellen. Met totaal nul ervaring is het best heel lastig. Je hebt geen idee hoe het proces in zijn werk gaat, hoe het moet ruiken, hoe het er uit moet zijn en hoe het eindresultaat zal zijn.

Na 5 dagen wachten voeren we testen uit en de eerste fase is al zo ver dat hij over kan in het opslagvat – de carboy. Gelukkig is William thuis voor het betere tilwerk, want er zit zo’n 23 liter ‘wijn’ in de emmer en het moet op tafel staan om het met een slang over te kunnen pompen naar de carboy. Deze pruttelende smurrie blijft nog 10 dagen zo staan.

Daarna alles grondig schoonmaken met 2 verschillende zeer agressieve reinigingsmiddelen. Het bijt gelijk in je huid, dus maar handschoenen aantrekken ondanks dat dat niet prettiger werken is. Als alles goed schoon is, gaan we aan de slag voor de eerste fase van zelf bier maken. Het is redelijk gelijk aan de eerste fase van het wijn maken, dus daar heb ik een klein beetje ervaring in. Nu staan er in de woonkamer een grote carboy met 23 liter wijn te pruttelen met daarnaast een grote emmer met 23 liter bier. Wie heeft het! Je kan in huis goed ruiken dat alles lekker bezig is en de wijn en het bier doen de hele dag een wedstrijd over welke geur hier het sterkste aanwezig mag zijn in huis.

Uiteindelijk de rest van de spullen weer goed schoongemaakt en nu wachten tot alles weer over kan naar de volgende fase. Het is een heerlijke uitlaatklep om zo bezig te zijn met dingen zelf maken. En oh wat zal ik trots zijn als ik het eerste slokje kan proeven van onze eigengemaakte wijn en bier!