Bezoek aan BC Childrens Hospital

7 juli 2018 - Het was tijd voor het jaarlijkse bezoek aan het BC Childrens Hospital om Cisco zijn nier helemaal te onderzoeken. Het is ons jaarlijkse ritje naar Vancouver, onze jaarlijkse reminder over het hoe en waarom we ook alweer deze kant op zijn geëmigreerd, en in plaats van zo snel mogelijk heen en weer te rijden, plakken we er altijd 1 of 2 dagen aan vast en maken er een jaarlijks uitje van. Even weg van thuis, en we proberen ook altijd iets nieuws te doen. Op die manier zijn de gedachten niet alleen bij het ziekenhuisbezoek, maar ook bij ons als gezin.

Op aanraden van Cisco zijn karate leraar, stoppen we onderweg naar Vancouver bij de Othello tunnels. Een serie van 4 oude spoorwegtunnels waar vroeger de trein reed toen er nog geen snelweg liep. Het is absurd druk, allemaal toeristen, en bij toeval vinden we een parkeerplek. De wandelroute is goed begaanbaar, de rails zijn allang verwijderd, maar de tunnels en bruggen zijn er nog en het loopt ook nog eens door een heel spectaculair stukje natuur. Op de borden staat geschreven dat dit het allerduurste stukje spoorrails is dat ze ooit in Canada hebben aangelegd. Ze hebben hier inderdaad een behoorlijk stukje vakmanschap moeten gebruiken om het voor elkaar te boksen. Mooi hoor! Voor herhaling vatbaar.


Nadat we inchecken in een soort van Ronald McDonald huis, bezoeken we de University of British Columbia (UBC). Los van het feit dat daar een hoop is te zien en te doen, lijkt het ons ook een goed idee om eens rond te kijken op het schoolterrein. Cisco begint namelijk aan z'n laatste schooljaar en zal dan moeten beslissen waar hij verder gaat leren. En één van die opties zou deze universiteit kunnen zijn.

Het schoolterrein ligt aan de kust en na een aantal stops waar we van de uitzichten genieten, rijden we richting de botanische tuin. Een hoop tropische planten, een 10 meter hoge wandeling door de bomen waar Ramona echt hééééél erg haar best moest doen om niet in paniek te raken (stoere meid), en een bezoek aan een biologisch museum waar één van de grootste dierenverzamelingen in de wereld ligt opgeslagen (inclusief veel uitgestorven soorten zoals de dodo). Ter afsluiting chillen op één van de vele stranden in Vancouver, en 's avonds uit eten geweest bij de Chinees.


's Ochtends vroeg opstaan om om 8 uur bij de nierafdeling te zijn, waar we vervolgens na 2 uur klaar zijn! Nou moe?!? Dat is nog niet eerder gebeurd. Maar ja, alle onderzoeken zien er goed uit, alles wijst erop dat Cisco zijn nier stabiel en onder controle is, dus de doktoren zien geen reden om ons langer in het ziekenhuis te laten wachten. Okay dan.

Terug naar Ronald McDonald, spullen ingeladen, auto gestart, in één keer naar huis gereden, en toen ter afsluiting nog even lekker in ons eigen dorpje in het water liggen dobberen. Da's mooi gaan!