Off-road avontuur

20 mei 2017 - Het was een "long weekend" oftewel maandag hadden we vrij. We hadden geen zin om het hele weekend thuis te blijven. Dus hup de auto in, picknickspullen mee, en de hort op. We besloten om Naramata te verkennen (een klein plaatsje aan de overkant van het meer). Koetel de koet die kant op, het dorpje bekeken en dat was het eigenlijk wel. Heel mooi, artistiek ook vooral, maar niet zo groot of spectaculair.


Al gauw ontstond het idee om naar Kelowna te rijden via Chute Lake. Dit is een off road route (oftewel geen asfalt), gaat dwars door Okanagan Mountain Park en stond hoog op mijn verlanglijstje. Nou, dat werd me een avontuur! De weg ging langzaam over in gravel, toen over in aangedrukte aarde, en zelfs over in alleen maar rots. Tijdens de eerste kilometers kwamen we een jongen in een pick-up truck tegen die ons waarschuwde. We moesten een omweg maken als we naar Chute Lake wilden, want de weg was verderop weggespoeld. Maar, we zouden dat wel redden met onze 4-wheel drive. Rustig aan verder en langzaam maar zeker steeds smallere paadjes en steeds meer hobbels. We hadden elk wiel van onze 4-wheel drive nodig. Het schudde op een gegeven moment zo erg zelfs dat Ramona en Cisco besloten om een tijdje mee te lopen in plaats van in de auto te zitten!


Hoera! Rond het middaguur bij Chute Lake aangekomen! Stoeltjes uit, lunch gemaakt (hotdogs) en picknicken maar. Even bijkomen van het gehobbel. Zelfs ik ben een beetje 'zeeziek'. Na een uurtje spullen weer inpakken. Nu moeten we of terug via dezelfde weg of verder naar Kelowna. Even nagevraagd bij wat mensen die ook bij het meer waren, en die zeiden dat de weg naar Kelowna beter was dan de weg die we net hadden afgereden. Okay dan. Door naar Kelowna.


Het uitzicht was stukken mooier dan het andere deel van de route, maar de hobbels....die bleven. En we kregen er deze keer ook nog een heleboel plassen bij die het water letterlijk tot aan de bovenkant van de wielen liet stijgen. Yikes! Langzaam maar zeker werd het hobbelen minder, kwamen we ook meer mensen tegen (handig voor als je vast komt te zitten), en waren zo ontzettend blij dat we weer op asfalt stonden dat we er bijna emotioneel van werden. Wat een dag! Wat een avontuur! Niet even leuk op elk moment, maar wel super stoer dat we het volbracht hebben! Whoa!

Uitgehobbeld en moe van het schudden reden we door Kelowna. Dit is bekend terrein van de jaren dat we hier nog woonden. Het is rond 5 uur. We besluiten om de dag op het strand te eindigen. We hebben nog genoeg eten bij ons om een avondmaal in elkaar te knutselen, en gaan heerlijk in de zon nagenieten van een 'bewogen' dag. Het strand is niet helemaal toegankelijk vanwege de zandzakken die er geplaatst zijn (het water staat hoger dan ooit door combinatie van regen en smeltwater). Maar het hobbelde niet.

- klik op de camera voor alle foto's van deze trip -