In de tuin om het huis is geen één stukje tuin te vinden dat niet schuin loopt. Logisch, we wonen tegen een berg aan. Het maakt dus niet uit waar je zit in de tuin, je zit altijd scheef op de tuinstoel. Nu hebben we wel een grote houten bank gemaakt, maar daar passen maar twee mensen op. En je kunt wel onder de carport gaan zitten (daar is het recht en groot genoeg voor meer mensen), maar daar is de zon snel verdwenen en het is een tochtig gat. Dus al met al hebben we niet een plek waar je met meerdere mensen lekker lang in de zon kunt zitten, zonder dat je met één poot van je tuinstoel lager of hoger zit dan de andere poot.
We hadden al duizend en één oplossingen bedacht, maar er is maar één plek in de tuin waar de zon bijna de gehele dag schijnt. En omdat we binnenkort gasten over de vloer krijgen (opa en oma komen op vakantie bij ons), hebben we dat project nu maar aangepakt: een "floating deck" = een terras dat op pootjes staat. Tekening gemaakt, bij de bouwmarkt geweest, en het Bob de Bouwer liedje gonsde al dagen in ons hoofd. Het leuke van dit alles: het werd een echt familieproject! Iedereen heeft zijn steentje bijgedragen door te helpen met schilderen, zagen, timmeren, of simpelweg door iets vast te houden als we een handje tekort kwamen.
Twee weken later was het klaar - voilà! Wel gemaakt van wat goedkopere bouwmaterialen, want we wilden geen fortuin aan hardhout kwijt zijn. Maar sterk genoeg om een paar jaar mee te gaan, en dan zien we wel verder. Iedereen is hierbij van harte uitgenodigd om het terras binnenkort in te wijden. Tot ziens!
P.S. degene die raadt waar het gat in het midden van het terras voor is, mag een keer langskomen om samen te BBQ-en - lol
Home
Home