Wandelen zonder Cisco

28 februari 2016 - Zoals ik al zei: soms krijg ik Cisco zo gek, maar deze keer niet. Het was ook een behoorlijk stuk frisser buiten, en Cisco begon langzamerhand dezelfde ziekteverschijnselen te vertonen die Buck al een week van school hielden. Dus dan maar samen met de hond erop uit.

Pincushion Mountain heb ik in de zomer al eens samen met Cisco beklommen, en volgens Ramona lag er nu zeker nog sneeuw op deze berg. Ze had inderdaad gelijk, maar het was niet genoeg sneeuw om niet verder te lopen tot aan de top. Op de top aangekomen was het "mysterieus" weer. Als de mist op kwam zetten, zag je niets om je heen en was het koud en klam. Maar als die mist dan ineens even weg was, kon je heel ver over de wolken heen kijken. Gaaf hoor! En nog gaver om te zien, was toen de mist wegtrok en ik ineens oog in oog stond met een berggeit! Nou moe! Het was een grote bok die mij in z'n eentje aan stond te staren van "wat kom jij hier doen?". Even een paar foto's gemaakt en 'em verder maar met rust gelaten. Je weet het nooit met wilde dieren. En terwijl ik de foto's nog even bekijk of ze gelukt zijn, scheert er een zeearend (bald eagle) vlak over m'n hoofd. Tsja, die kreeg ik natuurlijk nooit meer op tijd op de foto. Dus ik/we/wij komen hier nog eens terug - lol.