Andere school voor Buck

30 maart 2015 - De basisschool waar Buck naar toe ging toen we in Kelowna woonden, was perfect. Er waren enthousiaste leraren, veel knutselen, veel muziek, met als gevolg goede leerresultaten. Omdat er qua woonruimte heel erg op vooruit gingen, zijn we naar Peachland verhuisd. En dat ging in goed overleg met de jongens, want die moesten van school wisselen.

We wonen nu ruim een jaar in Peachland en al sinds het begin loopt het niet lekker met Buck op school. Er hangt, zeg maar, een negatieve sfeer in school. Er zijn wat personeelswisselingen geweest, Buck kan niet echt vriendjes vinden, en Buck z'n juf gelooft niet in leren via knutselen en muziek, maar in kinderen die leren hoe powerpoint werkt. Wat er dus met de schoolresultaten gebeurde kun je wel raden.

Nu is Buck een eenvoudig kind. Heeft hij naar zijn zin, dan bloeit 'ie helemaal op. Maar heeft hij het niet naar zijn zin, dan laat 'ie dat heel duidelijk weten. Dus is 'ie ook al een aantal keer op het matje geroepen bij de directeur. Bijvoorbeeld vanwege sneeuwballen gooien, omdat hij z'n vuisten opstak naar iemand of doordat hij simpelweg een roei uitdeelde omdat iemand hem maar bleef plagen.

In samenwerking met de lerares hebben we een aantal initiatieven genomen om hopelijk Buck zijn resultaten te verbeteren. Hij kan bvb. aan een eigen tafeltje gaan zitten als dat nodig is, of hij mag een koptelefoon opzetten tijdens zijn schoolwerk als het te luid is om hem heen. Maar in de gecombineerde klas waar Buck in zit, blijft het lastig, en Buck begint zich langzamerhand steeds meer te verzetten om 's ochtends naar school te willen. En ook als 'ie 's middags thuis komt, dan is hij vaak uit zijn doen.

Na een aantal lange gesprekken met de juf, werden we haar een beetje zat. Ondanks de initiatieven, blijft ze steeds maar roepen dat Buck op ADHD getest moet worden. Terwijl wij absoluut zeker weten dat daar geen sprake van is, en wij dus blijven volhouden dat het aan de leeromgeving ligt. Buck z'n resultaten waren prima op die andere school. Afijn - puntje bij paaltje - we zijn eens om ons heen gaan kijken hoe andere scholen dat aanpakken. En wat blijkt - er is een school in West Kelowna (vlakbij werk en vlakbij school van Cisco) die het heel anders aanpakt. De lessen zijn daar juist "verpakt" in knutselen en muziek, en omdat deze school twee keer zo groot is, hebben ze ook veel meer budget om beter onderwijs te geven en speciale projecten te ondernemen.

We hebben eerst een goed gesprek met Buck gehad over z'n gevoelens en uiteraard om te bespreken dat het verbeteren van de schoolresultaten toch vooral van hemzelf afhangt. Daarna hebben we de nieuwe school bezocht, gepraat met de directeur, en uitgezocht of hij niet in een combi-klas terecht zou komen. En wat denk je? Lopen we door de gangen van de nieuwe school, zien we Buck helemaal opbloeien! Enthousiast vertellen tegen de directeur, vragen stellen over van alles en nog wat. Dit was onze oude Buck weer!

Je begrijpt het al - we gaan ervoor. Even overlegt met de nieuwe school hoe dat werkt, daarna de oude school meteen bezocht, een paar telefoontjes later, en het was voor elkaar. Buck gaat het na de Pasen op deze nieuwe school proberen. De schoolresultaten hangen nog steeds van Buck zelf af, maar de leeromgeving is beter. Het enige dat we nu zelf moeten regelen is vervoer naar school, omdat de schoolbus niet die kant op rijd. Maar daar passen we wel weer een mouw aan.