Home
HomeRamona had een informatiegesprek gehad met zo'n uitwisselingscoördinator en nadat we 't in het gezin hadden besproken, leek het ons een superidee om ons hier voor op te geven. Ik ben zelf ooit uitwisselingsstudent in Amerika geweest, en heb daar nog altijd fijne herinneringen aan. Daarnaast weten we heel goed wat het is om duizenden kilometers van huis te zijn.
Natuurlijk vroegen we ons wel af: zijn wij wel Canadees genoeg als gezin? We zijn zelf nog maar net vertrokken uit Europa, veel gerechten die we eten zijn Hollands getint, en we hebben Nederlandse boeken en tijdschriften in huis. Maar de mevrouw die een en ander regelt voor de studenten komt zelf uit Peru, spreekt beroerder Engels dan wij, en zei terecht dat heel Canada bestaat uit mensen die ooit uit een ander land zijn verhuisd. Dus zij was verheugd om een "Europees" gezin als gastgezin te hebben. Alle papieren ingevuld en er was al een groep Spaanse studenten die in oktober en november zou komen, dus werden we meteen uitverkoren.
Op maandag 6 oktober kwam Alvaro Fidalgo (14) aan in Canada samen met 13 andere studenten. En uiteraard was het even wennen de eerste dagen, maar nu wordt het eigenlijk steeds gezelliger. Alvaro komt uit Madrid, heeft dezelfde manieren als wij, en ook nog gelijke humor, dus dat worden twee leuke maanden. Zo'n extra eter brengt wel extra kosten met zich mee, maar je krijgt er wel een onkostenvergoeding voor en gelukkig sponsort de organisatie ook de meeste evenementen die voor de studenten georganiseerd worden.
We spreken nu dus vooral Engels in huis - iets wat de jongens niet erg vinden - af en toe Nederlands als we er niet uitkomen, en dan leren ook nog wat Spaans hier en daar. Een vreemde, grappige en leuke combinatie.
