Home
Home24 juli
Omdat San en Jer al 10 dagen onderweg waren met de kids om Canada te verkennen, was hun nu wel een dagje rust gegund. Dus lekker uitgeslapen, gezamenlijk ontbeten en toen een stukje van Kelowna laten zien. De scholen van de jongens, waar we gewoond hadden, Knox Mountain beklommen met uitzicht over Kelowna, en ’s avonds met een borrel genieten van elkaars gezelschap.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
25 juli
Op de verlanglijst van onze kids stond een bezoek aan het zwembad. Ook opa en oma hadden die vorig jaar al eens van binnen bekeken, en die wilden graag weer mee. Dus het grootste deel van de dag met zijn allen lekker schoongeweekt in de glijbanen, wildwater banen, springplanken en bubbelbaden. Nog even wat wasjes draaien en toen ’s avonds de familie traditie – ontstaan tijdens een vorige vakantie – BINGO - met mooie prijzen voor jong en oud en een speciale prijs voor opa en oma (zie 26 juli).
26 juli
Een speciale gebeurtenis tijdens de vakantie – opa Co werd 65 jaar. Om deze dag zo leuk mogelijk aan te kleden, hadden we al ver vòòr de vakantie met San en Jer een planning gemaakt. Ons kado aan opa en oma was een fotosessie met een professionele fotografe voor de hele familie. We hadden dat 5 jaar geleden ook gedaan, in de zomer voordat we emigreerden. Het leek ons een superidee om dat nu te herhalen. ’s Ochtends nette kleren aangetrokken, toen 2½ uur met een plaatselijke fotografe op locatie doorgebracht en daarna vlak bij huis zwemmen en taart eten. Tegen de avond de nette kleren weer aan om met z’n allen uit eten te gaan. Het werd een groot succes – wat een bijzondere dag en wat een bijzondere foto’s!
27 juli
Rustig daggie, iedereen op zijn eigen gemak ontbeten, en toen de luchtbuks tevoorschijn gehaald. Lachen, gieren, brullen en iedereen wilde het uiteraard wel een keer proberen. Na de lunch de zwembroeken aangetrokken en naar Swim Bay in Peachland gegaan. Lekker inspannend voor de kids, lekker ontspannend voor de volwassenen.
28 juli
Een dagje strand met z’n allen. Niet voor opa en oma, die bleven mooi thuis, maar wel voor de beide gezinnen. We zouden vooraf eerst nog een uitkijkpunt bezoeken, maar die was vanwege brandgevaar afgesloten. Ach, dan maar meteen naar het strand. Heerlijk picknickbankje uitgezocht en de kids zijn geen moment het water uit geweest. We hadden de BBQ ook mee, dus konden we onze eigen hotdogs en broodjes klaarmaken op het strand – heerlijk! ’s Avonds nog even een wandeling door de heuvels achter ons huis gemaakt en toen heerlijk nagezeten met een borrel en een toostje brie.
29 juli
Vandaag varen! Al enige tijd de prijzen in de gaten gehouden, en uiteindelijk hier vlakbij in Summerland een boot voor de hele dag gehuurd. Niet een standaard bootje, maar een pontoon. Zeg maar een drijvend vlot voor een man of 15, en dan met een motor die sterk genoeg is om er een grote luchtband achter te hangen! Lachen vanzelf. De kust langs gevaren, op een eilandje aan de overkant gepicknickt en toen de band erachter. Yeehaa! ’s Avonds Chinees gehaald, nog een avondwandeling met de hond door het "verbrande bomen bos" en daarna ouderwets gezellig aangezeten.
30 juli
Op verzoek van oma gingen we wandelen en winkelen in het centrum van Kelowna. Eerst de grote winkels bezocht voor wat boodschappen, daarna middageten bij De Dutch (Nederlands restaurant), en toen als een stel toeristen door het centrum geslenterd voor souvenirs en foto’s. Deze dag viel ook samen met een optreden van de Snowbirds – een stuntteam van straaljagers dat elk jaar een show boven Kelowna geeft. Dus op weg naar huis een stukje braakliggende grond opgezocht, auto geparkeerd, biertje erbij en wat bleek…de straaljagers vlogen letterlijk over ons hoofd! Geweldig!
31 juli
's Ochtends de jongens samen met opa en oma bij Swim Bay afgezet, en wij met z’n vieren naar Mission Hill Winery gegaan. Sightseeing, wijn proeven, fotootjes maken en gewoon…samen zijn. Toen opa en oma en de kids weer opgezocht, zelf nog gezwommen en ’s avonds weer een paar rondjes bingo gespeeld (de prijzen waren nog niet op). Maar…ook weer klaarmaken voor vertrek. Wat?!? Ja, San, Jer en de kids moesten op vrijdagochtend weg om zaterdag in Calgary de huurauto in te kunnen leveren. Opa en oma bleven nog een dagje, omdat die met het vliegtuig naar Calgary terug gaan. Wauw, wat was dat snel gegaan zeg.
1 augustus
Een gezamenlijk ontbijt, de auto ingepakt en toen afscheid genomen. Iedereen had ’t moeilijk maar hield het droog, totdat Buck begon te huilen. Hij dacht dat ze alleen de auto weg zouden brengen en we ze daarna weer zouden zien. Nee Buck, ze gaan echt weg! Buck in dikke tranen en de rest doet mee. Tsja, dat zat er in natuurlijk. Goede reis en dankjewel dat jullie je vakantie hier gevierd hebben!
Om het verdriet een beetje te verzachten hadden opa en oma bedacht om Cisco en Buck alvast hun verjaardagskado te geven. Op de datum zelf zijn ze er niet, dus besloten we om het nu alvast in het klein te vieren. Dat pakte goed uit, want de mannen kregen beide hun eigen tablet en toen ging daar meteen alle aandacht naar uit. Gefeliciteerd!
2 augustus
En toen was het ook tijd voor opa en oma om te vertrekken. William was alweer te werk, dus Ramona en de kids brachten ze ‘s middags naar het vliegveld. Een laatste knuffel, een laatste zoen, en toch ook weer een traan. Een hele fijne reis terug en ontzettend bedankt dat jullie weer bij ons op bezoek kwamen! Als troost met de kids naar de Pizza Hut gegaan. Ook leuk.
3 augustus
En toen was het stil in huis. Maanden hadden we hier naartoe geleefd en het vloog voorbij. De dagen na het vertrek gaven een onbestemd gevoel, een soort van blij en somber tegelijk. Noem het een vakantiekater. Na 3 weken van genieten is er “the morning after”. Bah! Het huis was heerlijk rustig, maar op een lege manier. Alsof ieder moment weer iemand thuis kon komen en de drukte daar weer zou zijn. Maar die drukte was er niet meer. Misschien missen we ze dan toch veel meer als dat we stiekem toe willen geven. Maar we hebben er een hele mooie herinnering voor terug – en die neemt niemand ons meer af!