We hadden halverwege oktober via San en Jer boodschappen geregeld, en het was natuurlijk weer een feest om de doos traditiegetrouw met z'n vieren te openen. Deze keer hadden we zelf een boodschappenlijst opgestuurd, want nadat we de rekensom hadden gemaakt bleek het toch echt goedkoper te zijn om spullen zo op te laten sturen, in plaats van het ter plaatse in Canada te kopen. Ondanks dat de verzendkosten wel eens hoger uitvallen dan de waarde van de boodschappen...
Ramona is ondertussen druk bezig recepten uit te wisselen en uit te proberen met nieuwe vrienden van ons. En wij als jury vinden het nooit erg om nieuwe dingen te beoordelen (mjam, mjam).
Daarnaast is Buck steeds vaker in de keuken te vinden. Helpen met kruiden, snijden, etc. - hij lijkt alles leuk te vinden en, het allerbelangrijkste, hij maakt het ook af zelfs al is het een k...klus. Wie weet word 'ie toch geen brandweerman.
We zijn ook bezig met houthakken ter voorbereiding van de winter. We hadden dit hout al eerder ergens gratis op kunnen halen, maar ja, het past niet zo 1,2,3 de open haard in. En omdat we alleen een bijl en een wig hebben en geen zaagapparatuur, is het ook meteen een goeie fitness oefening. Maar hoe het nou in godesnaam mogelijk was dat ik dit t-shirt er bij aantrok, ik weet het niet.
Op school was er ook goed nieuws. Na nog een aantal akkefietjes met Cisco en wat andere kinderen op school, heeft de vader van de grootste plaaggeest (zie bericht Weer naar school), besloten zijn zoon naar een andere school over te plaatsen. Yesssss!
Daarnaast had Buck op school een certificaat gekregen, omdat hij - uit een klas van 22 kinderen - samen met 3 andere kinderen het leesdoel van 250 minuten lezen in de maand september had gehaald. Buck was "topscorer" met 302 minuten. Knap hoor!
Trouwens, Buck kwam vorig weekend nog naar me toe met een schaakspel in zijn handen: "Pap, kunnen we dit spel spelen?. Eh, weet je dan hoe dat moet Buck? Ja, ik heb dat wel op de computer gespeeld. Okay dan". Het was lang geleden dat ik geschaakt had, maar ach waarom niet. En wat blijkt? Hij weet inderdaad hoe je alle stukken mag verschuiven. En ondanks dat 'ie niet een echte tactiek had, en hij hooguit twee stappen vooruit kon denken, wist 'ie toch feilloos te vertellen dat "als ik dit doe pap, dan doe jij natuurlijk zo". Na 45 minuten moest 'ie met schaakmat opgeven, maar het was wel heel bijzonder om tegen zo'n smurf van 7 te kunnen spelen. Niet slecht hoor Buck.
Tot slot zijn we begonnen met de Halloween decoraties. Het is dan wel Thanksgiving weekend, maar Halloween is hier een hele hype, dus voor een paar dollar kun je al wat spul kopen om je huis op te leuken. De jongens hebben er helemaal zin in.
Home
Home