Het is ook een spannende periode. We gaan in de komende paar jaar ontdekken of zijn ene overgebleven nier met zijn lichaam meegroeit, of dat deze achterblijft in capaciteit en straks zijn lichaam niet meer kan ‘schoonmaken’. Mocht dat laatste gebeuren, dan staat hem een heel traject van ellende te wachten. Brrr… ik krijg al kippenvel als ik er aan denk, dus voorlopig nog even 'Carpe Diem' met dat thema. Maar als het wel goed gaat, dan zou Cisco zomaar eens een heel normaal leven kunnen gaan leiden. Dus om te zien hoe zijn nier functioneert, worden nog regelmatig zijn bloedwaardes gecontroleerd en gaan we om de drie maanden op controle bij de nierenarts. Cisco zijn oncologische geschiedenis is helaas nog lang aan de laatste bladzijde toe!
Net zoals we Buck een paar kleine kadootjes en één groot kado in de vorm van een ‘ervaring’ hadden gegeven, zo hadden we voor Cisco hetzelfde gedaan. Twee tijdschriften over duiken, wat olie voor zijn tuba (zie “Muziekinstrument in huis”) en een twee uur durende les in snorkelen. Snorkelen? Ja, snorkelen! Cisco is erg geïnteresseerd in het leven onder water (hij had al eens gevraagd om een snorkelset) en de meren en rivieren zijn hier glashelder, dus het leek ons een goed idee om hem voor een cursus op te geven.
Helaas hebben we er geen foto’s van kunnen nemen, maar op 17 september zijn Cisco en ik samen naar de snorkel cursus geweest. Het was spannend en leuk tegelijk, en wat bleek? Goed kunnen snorkelen is nog lang niet zo makkelijk als dat je zou denken! Eerst kregen we een stukje theorie, en toen leerden we in het zwembad hoe je moet omgaan met je uitrusting, hoe je moet ademhalen met en zonder een volle snorkel, en hoe je moet duiken, draaien en afspringen. Deze cursus is ook een opstap naar het daadwerkelijk duiken met luchtflessen, wat we graag in de toekomst nog eens willen gaan doen. Een geslaagde avond en een geslaagd kado!
Happy Birthday, big guy.
Home
Home