Lang weekend kamperen

31 augustus t/m 2 september - Het zou mooi weer worden dit weekend en we wilden ook gaan kamperen, maar we twijfelden de hele week al waar we heen zouden gaan. We moesten sowieso op vrijdag eerst nog voetballen en omdat het een “long weekend” was waarbij iedereen op maandag vrij heeft, was het gegarandeerd overal druk. Ook de prijzen voor een overnachting liggen tijdens dit weekend wat hoger (wet van vraag & aanbod). Dus eigenlijk op vrijdagmiddag nog niet besloten wat we zouden doen.

Toeval bestaat niet zeggen ze wel eens, en zo raakte Ramona tijdens de voetbalwedstrijd aan de praat met Debbie. Zowel haar zoon als haar echtgenoot spelen in ons voetbalteam en ze gaat regelmatig mee als toeschouwer. Aan het einde van de wedstrijd vroeg ze wat we dit weekend gingen doen. Tjsa, dat wisten we nog niet. En wat bleek: zij bezitten een groot stuk grond langs de rivier, op ongeveer drie kwartier rijden van Kelowna. Zij gingen daar dit weekend met hun familie heen (pa, ma, drie oudere kinderen) – of wij misschien zin hadden om daar te komen kamperen? Eeh, ja waarom niet eigenlijk.

Dus - zaterdagochtend ontbeten, alle kampeerspullen verzameld en op dezelfde manier als de week daarvoor alles in de Ford gelepeld. De rit erheen ging over de Highway 33, een weg die wij zelf ook nog niet verkend hadden. Onderweg veel bergen, bomen, rivieren, kleine dorpjes en vergezichten. We kunnen er niets aan doen, we raken gewoon nooit uitgekeken op dit land.

We hadden afgesproken om rond 12.30 daar te zijn, maar zoals gebruikelijk met Canadezen kwam de familie iets later dan gepland. Na een lange oprijlaan, kwamen we bij een mooi vlak terrein langs de rivier. Er stonden al twee caravans van de familie zelf, maar verder mochten we zelf bepalen waar we de tent wilde opzetten. Niet te ver van de wc dan maar. Een wc die overigens een echt ouderwets gat in de grond was met een huisje erop.

De volgende drie dagen waren simpelweg geweldig. Alleen de geluiden van de natuur, het plezier van de kinderen of het gelach van de volwassenen verbraken de heerlijke stilte en rust die er heerste. Overdag konden we geheel in eigen tempo zwemmen, zonnen, bootje varen, van de natuur genieten, foto’s maken, spelletjes spelen, noem maar op. Daisy hoefde niet aan de riem, de kinderen konden hun gang gaan en er waren geen andere mensen om je heen die luid, druk of vervelend deden.
‘s Avonds gezamenlijk koken of BBQ-en, vuurtje stoken met een borrel erbij en in je slaapzak genieten van de sterren en natuurgeluiden. Wauw!

Voor we het wisten was het alweer maandagmiddag … en moesten we alle spullen weer pakken. Rustig op ons gemakkie ingepakt, de familie bedankt en rond 1 uur met een heerlijk voldaan gevoel en in een hele relaxte stemming naar huis gereden. Tien minuten na vertrek viel Buck al in slaap en Cisco riep onderweg tot drie keer aan toe: ”we moeten hier echt vaker heen gaan”. Ik denk dat dat ook wel gaat gebeuren, want de familie vond het ook ontzettend leuk dat we er waren en we kregen al meteen toestemming om de sleutels bij hun op te halen, mochten we er nog eens heen willen. Toppie!

- zie fotoalbum voor alle foto's -