Home
HomeEerst even plannen maken met de mannen, maar het werd al snel duidelijk dat zij ook nogal wat op hun verlanglijstje hadden staan om deze drie dagen goed te besteden. Okay, zaterdag eerst maar een kinderdag dan. 's Ochtends na het ontbijt eerst 4 uur in het superzwembad hier vlakbij rondgehangen. Toen thuis een filmpje gekeken en daarna door naar McDonalds (we hadden nog een tegoedbon). Tot slot een heerlijke avondwandeling gemaakt langs de boulevard, genietend van een schitterende zonsondergang.
Zondag een roadtrip. Rustig ontbijten, wat spullen gepakt en eerst naar Hardy Falls gereden. We hadden daar al eerder heen gewild, maar het was vorig jaar lange tijd gesloten vanwege de vele beer activiteit. Voor we weg gingen dus maar even gecheckt of er dit jaar ook nog beren op de weg waren (spreekwoordelijk dan). Maar nee, we konden er deze keer veilig wandelen. Daarna op weg naar Osoyoos (spreek uit ossoj-joess). Osoyoos is een stad zo'n 2 uur ten zuiden van Kelowna en het is de laatste stad die je tegenkomt voordat je de Verenigde Staten binnenrijdt. Het gebied in en rondom Osoyoos wordt wel het enige, officiële stuk woestijn in Canada genoemd vanwege de warmte, de droogte en het soort flora en fauna wat daar groeit en bloeit. Onderweg heerlijk toerissimo gespeeld en gestopt in kleine plaatsjes zoals Okanagon Falls en Oliver voor lunch, wat boodschappen, of gewoon om te kijken hoeveel verschillende wijngaarden ze nou hadden (echt absurd veel!).
Terwijl we door Osoyoos reden, kwamen we eigenlijk per ongeluk het Canada Desert Interpretive Centre tegen. Volgens het bord kon je daar een 1,5 km lange wandeling maken door het ongerepte woestijngebied. We waren net te laat voor de laatste rondleiding, maar kregen wel een boekje mee, zodat we evengoed wisten wanneer we welke kant op moesten kijken om een bijzonder stukje natuur te zien. En daarnaast was er een mooie expositie met allerlei informatie over slangen, vogels, roofdieren, schedels en planten. Maar het meest bijzondere was wel de vogelvoeder. Deze was namelijk niet gevuld met zaadjes, maar met suikerwater om alle rondvliegende kolibries te lokken. En terwijl je daar staat, vliegen die dus letterlijk om je oren met het kenmerkende "brommende" geluid van hun vleugels. Ontzettend gaaf om mee te maken en nog prettiger dat de foto's gelukt waren!
In één ruk terug naar huis gereden, vlak voor we thuis waren (op verzoek van de kids) nog even een ijsje gehaald en daarna thuis languit op de tuinstoelen een borreltje gedronken. Mmmhh, lekker hoor!
Maandag zou de zonnigste dag worden, dus hadden we besloten om die dag naar het strand in Summerland te gaan. Dan kon Daisy ook mee, omdat honden op een groot deel van dat strand los mogen lopen. Helaas, na een aantal uur werd het steeds kouder en ging het steeds harder waaien, dus voortijdig afgebroken en weer terug op huis aangegaan. Maar ... dat voelde toch wel een beetje als een domper zo aan het einde van het weekend. Weet je wat, in plaats van naar huis gaan en aan de piepers en de bloemkool beginnen, laten we dan nog één keer heerlijk uit eten gaan. Het werd Original Joe's in West-Kelowna en dat was een uitstekende keuze om het weekend mee af te sluiten.
Wanneer is het volgende lange weekend?
- klik op de camera voor het hele album -