Alleen, het werkt hier wel heel anders. Er is in Kelowna één overkoepelende organisatie waar alle teams zich aanmelden. Afhankelijk van de prestaties tijdens vorige seizoenen, zijn de teams ingedeeld in klasse 1, klasse 2 en klasse 3A of 3B. Als je mee wilt spelen stel je of een eigen team samen, of je meld je aan bij een bestaand team, je betaalt je contributie, krijgt een spelerskaart en een shirt van het team (geen sokken, geen broek), et voilà. De organisatie regelt de velden, de scheidsrechters en de speelschema's. That's it!
Er zijn dus geen voetbalclubs, geen kantine's, geen kleedkamers en geen thuis- of uitwedstrijden. Je krijgt een schema waar op staat wanneer je op welk veld moet spelen, ieder team neemt zijn eigen doelnet mee(!), er komt een scheidsrechter en twee grensrechters opdagen en spelen maar.
Je verkleedt je op het veld, je neemt je eigen verzorgingsspullen mee, we hebben geen coach en geen trainer. Uiteraard zijn er twee mensen die al langer bij het team betrokken zijn die "de leiding" hebben, maar er is weinig structuur, hiërarchie of clubverband. Het is vooral de sociale factor die de mensen bind.
Je kunt maximaal 21 mensen aanmelden voor één team, je speelt met 11, en je mag tijdens elke spelonderbreking wisselen. Er wordt dus continue gewisseld en er zijn weinig spelers die een hele wedstrijd voetballen. En omdat er altijd wel iemand ziek, geblesseerd, op vakantie of nog aan het werk is, heb je gemiddeld tussen de 3 tot 6 wissels tot je beschikking.
Op 12 april begon het seizoen en we hebben nu 3 wedstrijden gespeeld (1 verloren, 1 gewonnen, 1 gelijk). En ik moet zeggen: het niveau ..... is echt bedroevend laag! Ik zie mezelf niet als topvoetballer, maar door mijn lengte, kracht en technisch inzicht, kwam ik in Nederland goed mee. Hier in Kelowna voetballen echter jongens mee die nog niet eens de basisbeginselen van voetbal onder de knie hebben. Een bal aannemen, naar de bal toekomen, voor je man komen, bal niet laten stuiteren is hier nog niet zo algemeen ingeburgerd als je in Nederland gewend was. Daarnaast is het voetbal nog veel op de ouderwetse Engelse "kick and rush" tactiek gericht, dus totaalvoetbal zit er voorlopig niet in.
Het is prettig dat ik als individuele speler een groot verschil kan maken in het team, maar het frustreert ook wel als je ziet hoeveel balverlies er geleden wordt. Ik kan nog uren vertellen over hoe anders het is, of hoe het anders zou kunnen. Maar het belangrijkste is - iedereen heeft er een hoop plezier in en er heerst een superpositieve sfeer in het team - ook als er niet gewonnen wordt.
Home
Home