Het evenement is verspreid over de hele stad en alles is gratis te bezoeken. Volgens het programma waren dit jaar de volgende culturen vertegenwoordigd: Brazilië, Colombia, El Salvador, First Nation (de officiële benaming voor de inheemse Indianen), Franstalige Canadezen, Métis (half Frans – half Indiaans), Duitsland, Schotland, Engeland, Ierland, Mauritius, Ukraine en USA.
We wilden graag meer te weten komen over de First Nations (officiële naam voor de Indianen, ook wel Aboriginals of Natives genoemd) en warempel – we vielen met onze neus in de boter, want toen we binnen kwamen begonnen net de Powwow dansen – een soort traditionele dansen op traditionele muziek en in traditionele klederdracht. Vooral de klederdracht was erg mooi en de zaal stond vol met tafeltjes met nog meer handwerk. Wat ook bijzonder was om te zien, is dat er veel jeugd bij betrokken was. Over het algemeen is de toekomst voor de jeugd uit het Indianen milieu niet zo rooskleurig, maar deze jongeren waren zichtbaar trots op hun afkomst. Omdat bij mij het geluid van de drums en vooral de zang – ahhaaa jaaahaa iaaa – op een gegeven moment toch op mijn zenuwen gaan werken, zijn we na enige tijd weer verder gegaan.
Een andere plek die we wilden zien was Mauritius. In het dorp woont een gezin dat hier oorspronkelijk vandaan komt en deze jongens zitten bij Cisco en Buck in de klas. Dus vonden we het leuk om over hun cultuur en achtergrond te leren. De informatie bestond vooral uit veel foto’s en ansichtkaarten van stranden en palmbomen – het leek de vakantiebeurs wel! Je eerste vraag zou zijn – waarom zou je zo’n paradijs willen verlaten, maar er heerst zoals we dat begrepen veel armoede en werkloosheid, waardoor mensen kiezen om naar Canada te komen. Maar die winters, da’s wel heel nieuw voor ze. De grootste grap was onze ontdekking dat het eiland in de VOC tijd in Nederlandse handen was (toch jammer). Er was ook nog een optreden van een groep jonge meiden, die er zo te zien erg veel lol in hadden om op hun nationale muziek te staan swingen.
We hadden graag nog meer plekken bezocht, maar wegens de grote drukte hebben is dat er niet van gekomen. Plus we hadden we nog plannen voor de avond, want we waren uitgenodigd door Erno en Caroline – het andere Westfriese gezin dat sindskort hier woont - om mee uit eten te gaan. Al met al de perfecte afsluiting van een superleuke dag.
Home
Home