Buck kreeg ook oorbeschermers op omdat– zoals hij het zelf zo mooi zei – “het gips best wel veel lawaai maakt.” Troep geeft het echter niet vanwege het afzuigsysteem wat er op aangesloten zit.
Kordaat zaagt de verpleegster het gips aan beide zijden van boven tot beneden door met een soort slijptol. Daarna zette ze een tang op de zaagsnede om meer ruimte te krijgen en vervolgens knipte ze met een schaar het onderliggende verband los. Buck gaf geen krimp, sterker nog, het snoeien kietelde heel erg en hij moest er heerlijk om lachen. Toen even snel maar voorzichtig zijn been gewassen, voordat het nieuwe gips erom ging. Buck mocht zelf een kleur kiezen en voor we naar het ziekenhuis gingen was hij er helemaal van overtuigd dat het paars zou worden, maar toen ze hem gips lieten zien met dinosaurussen er op, ging hij gelijk over stag. Super hoor, gips met dino’s voor kinderen!
De snoeiverpleegster plakte Buck zijn oude gips met plakband aan elkaar, zodat we het mee naar huis konden nemen om aan Cisco te laten zien. Het blauwe stuk gips staat nu thuis op de bank of zoals Buck zegt:”kijk, da’s mijn been!”
Het dino gips was gelukkig lager, zodat Buck zijn knie weer vrij was. Hierdoor kon Buck ‘s avonds weer op zijn stoel bij ons aan tafel zitten, hij kon weer gewoon op de bank zitten, hij kon weer op de wc zitten, hij paste nu wel in de wandelwagen en dus konden we weer naar buiten…wat een verademing!
Over 2 weken weer terug komen, dan zien we weer verder.
Home
Home