Eén van de kansen op integratie die we in de krant ontdekten, was een diner georganiseerd door de lokale Lions Club. Ze nodigden iedereen uit om (tegen een kleine vergoeding) snoekbaars te komen eten. Mwah, we houden alle vier wel van een gebakken visje, dus de stoute schoenen aangetrokken en die kant op gelopen. Even wachten in de rij, toen onze borden lekker vol geschept en met zijn vieren de gemiddelde leeftijd behoorlijk naar beneden gehaald. Helaas kregen we pas leuk contact toen we zo’n beetje onze jassen weer aantrokken om naar huis te gaan, maar ach, we hebben ons gezicht laten zien en volgende keer stappen we weer op andere mensen af.
Een volgende sociale gebeurtenis was de taartenverkoop voor “Rivers in Bloom”. Deze club van vrouwen met groene handen zorgt ervoor dat het dorp in de lente en zomer van bloemen voorzien wordt. In een advertentie vroegen ze of mensen zelfgemaakte taarten wilden bakken om ze ter beschikking te stellen voor een algemene taartenverkoop. De opbrengst van de verkoop wordt dan gebruikt om bloembollen van te kopen. Ramona nam contact op met de voorzitter en stelde op de dag van de verkoop een zelf gebakken Hollandse kaneelkoek ter beschikking. Geen idee of dit tot vergroting van onze integratiekansen heeft geleid, maar Ramona had er in ieder geval lol in en de mensen waren erg dankbaar.
Tot slot het kerkdiner georganiseerd door de Anglicaanse kerk waar wij ons huis van huren. Dit deden we vooral uit respect en om een keer de mensen te ontmoeten die elke zondag hun auto rondom het huis parkeren. Het was een pannenkoeken- en worstjes diner (ook tegen kleine vergoeding) met veel gezelligheid, leuke contacten en onze jongens die zonder schaamte heel veel pannenkoeken en worstjes weg wisten te stouwen. Hier komt zeker nieuw contact uit voort en we gingen dan ook pas weg tegen de tijd dat de tafels en stoelen begonnen op te ruimen.
We zijn benieuwd wat er komend weekend in de krant staat.
- zie fotoalbum -
Home
Home